Bazı şeyler hayatımızdan çıkıp gidiyor gibi görünse de insan biliyor, gerçekten biten her şey içten de silinmiyor. Aradan zaman geçiyor, düzen değişiyor, yüzler değişiyor ama bazı anlar bir kokuya, bir sessizliğe, bir geceye tutunup yine kendini hatırlatıyor. Belki unutmuyoruz da sadece üstünü örtmeyi öğreniyoruz. Peki sizce geçmiş gerçekten geride mi kalır, yoksa sadece sessizliğe mi çekilir?
Geçmiş gerçekten geride mi kalır, yoksa sadece sessizliğe mi çekilir?
Geçmiş… geçmiş dediğimiz tozlu raflardan ibarettir. Adı üstünde geçmiş. Geçmişi kurcalamanın anlamsız olduğunu düşünürüm; geçmişten derslerimizi çıkarır, her daim önümüze bakarız. Mantıklı olan da budur. Geçmişe takılı kalan, hayatını sağlıklı bir şekilde idame ettiremez. ✨
Geçmiş her zaman geride kalır ama tamamen yok olmaz; daha çok sessizliğe çekilir. Yaşadığımız anlar, aldığımız kararlar, sevgi ve kırgınlıklar bir süre sonra günlük hayatın gürültüsünde geri plana itilir. Görünmez, konuşmaz, ama bir köşede bekler. Bazen sessizce izler, bazen de beklenmedik bir anda yeniden ortaya çıkar ve hislerimizi, düşüncelerimizi etkiler. Yani geçmiş tamamen yok olmasa da, hayatımızın ön planını çoğunlukla şimdiki zaman ve geleceğe bırakır. Sessizleşir, ama unutulmaz.
Geçmiş aslında tam olarak gitmez daha çok şekil değiştirir. Bazen gerçekten geride kalır; çünkü insan büyür, anlar, kabullenir. O zaman geçmiş bir anı olur sadece , can yakmayan, hatta bazen gülümseten. Ama çoğu zaman dediğin gibi sessizliğe çekilir. Unutulmuş gibi görünür ama bir şarkıda, bir kokuda, bir cümlede tekrar ortaya çıkar. Yani aslında gitmez; sadece bekler….
Sadece sessizliğe çekilir. Bazen duyarız, bazen de geçmişin bazı parçalarına sağır oluruz. Ama insan günü gününe değişir. Dün olduğumuz insan bile değiliz, bu yüzden geçmişi bir kayıp gibi görmektense geleceği bir kazanç olarak görmeye çalışmak daha farklı bir pencere olur.
Bence geçmiş ne tamamen geride kalıyor ne de sadece sessizliğe çekiliyor; şekil değiştiriyor 🌫️📷 Zaman geçtikçe acı hatıraların rengi soluyor ama izi kalıyor, tıpkı eski bir fotoğraf gibi. Asıl önemli olan; o anılar seni sürükleyen bir ağırlık mı, yoksa olgunlaştıran bir tecrübe mi, bunu fark edebilmen 💭✨