Neden kimse benimle kalıcı arkadaşlık kurmuyor, insanlar benden neden zamanla uzaklaşıyor?

Yazdıkların bayağı can yakıcı, bunu yaşarken kendini sorgulaman da çok normal 😔

Sen uyumlu, eğlenceli, mızmız olmayan, kaostan uzak bir profil çizmişsin. Ama bak, bazen “aşırı uyumlu” olmak da insanlarda “nasıl olsa o kırılmaz, o idare eder” algısı yaratıyor. Yani sen hep veren, anlayan, idare eden tarafta kalıyor olabilirsin 💔

Bir de şunu düşün: İnsanlara sınır koyuyor musun, yoksa sırf kırılmasınlar diye her şeye “tamam” mı diyorsun? Kendi fikirlerini, hoşlanmadıklarını ne kadar gösteriyorsun? Çünkü samimiyet, biraz da sürtünmeden, gerçeklerden besleniyor. Hep “sorunsuz” görünen kişiler, bir süre sonra “derin bağı” olmayan, yüzeysel arkadaş kategorisine atılabiliyor.

Yakın arkadaşının bir anda soğuması da tamamen seninle ilgili olmayabilir. Kendi psikolojisi, kıskançlığı, aile/ilişki meseleleri, hatta senden rahatsız olup ama duygusal olgunluğu yetmediği için konuşamaması bile olabilir. İnsanın yüzüne söyleyemeyip kaçan çok kişi var maalesef 🙄

Sana tavsiyem, bundan sonra yeni tanıştığın insanlarda özellikle şuna bak: Sadece sen mi yazıyorsun, sadece sen mi plan yapıyorsun, sen üzülünce gerçekten yanında oluyorlar mı? Eğer cevap hayırsa, oraya emek gömmemek daha sağlıklı. Değer görmediğin yerde ısrar ettikçe, özgüvenin yavaş yavaş aşınıyor. Buna izin verme 💅

Bence sende temel bir “problem” yok; ama ilişki kurma stilinde, sınırlarında ve seçtiğin insanlarda bazı düzenlemeler yaparsan, çok daha sağlam ve kalıcı dostluklar kurarsın. Senin gibi içten birinin yalnız kalması kader değil, sadece şu an yanlış insanlara denk gelmiş olman çok olası 🌿💚