Bu dünyada en büyük affedemeyeceginiz bencillik?

İlk ergenlik yıllarımda görüntülü ve sesli olarak babamın annemi yıllarca aldatmasına bilfiil şahit oldum, bariz hareketleri vardı ama annemi masum bir melek yerine koyduğumdan duyarsa üzülür diye saklıyordum içim içimi yiyordu ve erkeklere selam dahi vermiyordum hepsi sapıktı gözümde derken yaşım ilerledikçe ya ben küçücük aklımla bunu çözmüşüm koskoca kadın neden anlamıyor diye sormuştum kendime. Babamla çok büyük krizler yaşadık, annem yine bırakmadı, bir gün gözyaşlarıyla itiraf ettim çok detaylı bilmediğini ama anladığını ve konu komşunun dahi söylediğini belirtti. Kanım dondu, benim yıllarımı geri verin diyesim geldi. Çünkü 29 yaşındaydım ciddi ilişkim olmamıştı, bir sürü algıyla doluydu kafamın içi...

Şu an ne mi durum? Babam ciddi rahatsızlık geçirdi yıllar önce ama atlattı şu an iyi. Ve 65 yaş üstü artık.. annem kocasını yeni bulmuş ve dünyanın en aşık kadınıymış gibi dibinden ayrılmıyor. Beni hiçbir koşulda hiçbir fikir ayrılığında babama karşı savunmuyor yanımda durmuyor ve benim namusumun ancak bir erkek tarafından korunacağına inanıyor..

Ben mi? Ben 31 yaşındayım ne eşim var ne dostum var sadece çalışıyorum para kazanıyorum "aşk, sevgi, merhamet" bunları hiç yaşamadım ve rafa kaldırdım.