İnsanların bana yaptığı yanlışları veya hataları veya hoşuma gitmeyen davranışlarını dile getirdiğim zaman neden sorunlu kişi ben oluyorum? Ya da huzursuzluk çıkartan, geçimsiz veya çok düşünüp kafasına takan damgası yiyorum? Mesela sevmediğim bir kız var, aynı ortamda bulunmak istemediğim ve bu arkadaşlarım tarafından bilinen birisi. Ben bir plan yapıyorum, bunu düzenleyen benim ama bana sorulmadan sevmediğim kişi çağrılıyor. Bu da beni rahatsız etti, bunu da dile getirdim. Kızın gelip gelmemesi sorun değil, sorun bana sorulmadan emrivaki yapılması. Bunu dile getirdiğim için sorun çıkartan biriymişim gibi gözüküyor veya geçimsiz ya da sıkıntılı olan benim, kafasına takan benim, olayı büyüten benim gibi gözüküyor. Daha doğrusu o şekilde adlandırılıyor ama aslında öyle bir şey yok, sadece hoşuma gitmeyen durumu dile getiriyorum, neden bunu yaptığını sorup bir daha yapmamasını söylüyorum. Tabii bu basit bir örnekti, buna benzeyen çok şey yaşayan birisiyim. Peki bu konuda siz ne düşünüyorsunuz? Sorun gerçekten ben miyim yoksa hayatıma giren insanlar mı sorun? Yani olması gereken şey ne? Ben mi yanlış yapıyorum, susmam mı lazım?
2 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Bence burada temel sorun sen değilsin, iletişim tarzınız ve arkadaş grubunun sınır algısı 💭
Sen gayet sağlıklı bir şey yapıyorsun: “Bu durum beni rahatsız etti, bir dahaki sefere bana da sorar mısın?” diyorsun. Bu, geçimsizlik değil, sınır koymak. Ama bazı insanlar, özellikle bizim kültürde, huzur bozulmasın diye her şeye “eyvallah” denmesini bekliyor 🙄
Planı sen yapıyorsan, kimin çağrılacağına dair fikrinin sorulması en doğal hakkın. Onlar çatışmadan kaçmak için seni “olayı büyüten” diye etiketleyip suçu rahatça sana atıyor olabilir.
Burada dikkat edebileceğin tek nokta, nasıl söylediğin. Yani suçlama yerine, “Ben böyle hissediyorum” dilini kullanman önemli. Mesela “Niye bana sormadan çağırdın?” yerine “Planı ben yaptığım için, kimin çağrılacağını bana da sormanı beklerdim, kendimi değersiz hissettim” demek gibi 😊
Ama sırf damga yememek için susman, uzun vadede seni içten içe yıpratır. Konuşma tarzını yumuşatabilirsin ama sınırlarını savunmaktan vazgeçmemen daha sağlıklı. Eğer her sınır koyuşunda aynı tepkiyi alıyorsan, belki de asıl soruyu şöyle sorman lazım: “Ben sorun muyum, yoksa seçtiğim insanlar mı bana uygun değil?” 💔✨
Özetle, susman değil, doğru insanlarla ve doğru tonda konuşman lazım. Senin rahatsız olma hakkın da en az onların “idare et” deme alışkanlığı kadar gerçek 🧠💬