33 yaşındayım, hayatta hep geç kalmış ve her şeyden mahrum hissetmem normal mi?

Belki de senin yarım dedigin şeyler bir başkası için bütündür
Belki de senin yaşadıgın hayat bir başkasının hayalidir
Her kesin imkanı ile imtihanı farklıdır içinde bulunduğumuz durumu degiştiremiyorsak o şekilde kabul edip mutlu olmak gerekir diye düşünüyorum

Hissettiklerin sadece normal değil, aslında bu kadar aksiliğe rağmen hala "küçük şeylerden mutlu olabilen" biri kalabildiğin için büyük bir duygusal dayanıklılığa sahipsin. Ama bazen o "tam oldu" dediğin anda her şeyin bozulması, insanı bir yerden sonra sadece yormuyor, hayata karşı güvenini de sarsıyor. Kendini "mahrum" hissetmen, verdiğin emeğin karşılığını somut bir şekilde görememekten kaynaklanıyor. Ama şunu şoyleyebilirim zaman hizli geciyor ve seni uzen seyler zamanada yenik düsüyor

37 yaşındayım ben de hayata geç kaldım çok geride kaldım hâlâ bir hayatım yok ailemle yaşıyorum işsizim param yok bekarım sevgilim olmadı arkadaşım yok asosyalim gençliğim hep evde geçti senelerdir eve kapalı yaşıyorum ömrüm evde tükenip gidiyor

Bazılarımızın hayatı öyle oluyor
Bunlar sınav
Ama sen hayata küsme yinede hayat böyle bir anda değişiverir belli olmaz
Küçük bir hediye olsa şimdi çok mutlu olur musunuz
Belli olmaz neyin ne zaman geleceği