Sizce gerçekten kendinizi seviyor musunuz, onaylanma ihtiyacı olmadan karar verebiliyor musunuz?

Madem gerçekleri konuşacağız; ben sürekli onaylanma ihtiyacı duyan bir insandım. Kıyafet alırdım, yine kendi bildiğimi yapardım ama herkese sorardım: “Nasıl olmuş acaba?” diye. Sınırlarını çizemeyen biriydim. Ama bunu istemsiz yapıyordum. Artık bunları yapmıyorum. Farkındalığım yükseldi. Kendimi sevmek konusunda ise biraz sınıfta kaldım, çünkü bir hata yaptığımda kendimi her konuda çok suçlarım. Sonucu ne olursa olsun... Hata yapmak resmen benım ıcın dünyanın sonu gibiydi.