Ait olduğum yerde bile kendimi yabancı gibi hissediyorum, bu yalnızlık hissiyle nasıl başa çıkabilirim?

Bir çok kişi tam olarak ne hissettiğini anlamaz bana ben seni çok iyi anlıyorum. İnsan bazen en çok ait olması gereken yerde bile kendini yabancı gibi hisseder. Kalabalıkların içinde durur ama sanki herkes başka bir dünyaya aittir. Sesler vardır, yüzler vardır, hayat akıp gider; fakat insanın içinde sessiz bir boşluk büyür. Bu yalnızlık, insanın kendi içine dönmesine sebep olan ağır bir duygudur. Oysa yalnızlık her zaman düşman değildir. Bazen insanın kendini tanıması için açılan bir kapıdır. İnsan bu duyguyla yüzleştiğinde, aslında içinde taşıdığı düşünceleri, korkuları ve umutları daha net görmeye başlar. Yabancı hissetmek, çoğu zaman insanın kendini henüz tam olarak bulamamış olmasından kaynaklanır. Bu hisle başa çıkmanın yolu, onu inkâr etmekten değil, anlamaya çalışmaktan geçer. İnsan kendine küçük alanlar açmalı; sevdiği bir uğraşa yönelmeli, doğada yürümeli, düşüncelerini yazmalı ya da güven duyduğu biriyle paylaşmalıdır. Çünkü paylaşılan duygu hafifler. Zamanla insan şunu fark eder: Ait olma duygusu yalnızca bir yere değil, aynı zamanda insanın kendi iç dünyasına bağlıdır. Kendi içini tanıyan ve kabul eden kişi, bulunduğu yerde artık eskisi kadar yabancı hissetmez. Çünkü insan bazen önce kendine ait olmayı öğrenmelidir.