Sürekli arkadaş değiştirip yalnız kalamamak ve hayal kırıklığı yaşamak normal mi, bunu yaşayan var mı?

İşte benim en iyi arkadaşım da yok.
Herkesle bir sorun yaşıyorum.
Sorun bende olduğunu düşünmüyorum açıkçası.
Genelde ya gösterdiğim değeri göremiyorum ya da karşımdaki manipüleci fesat insanlar oluyor ( üslup sorunu gereksiz baskınlıklara tahammülüm yok eleştiri sevmem sınır aşımını sevmem bu tipler gelince zaten direk iletişimi direk kesiyorum)
Yani karşıma çıkan insanlarla uzun süre anlaşamıyorum kendini bilen düzgün insanlarla karşılaşınca ise onlar da muhabbet sohbet için bir çaba vermiyor yatırım yok mesela. Sohbeti taşıyan ben olduğumu farkedince bende geri çekiliyorum sonra bitiyor iletişim.
Gerçekten de artık yalnız kalmaya ve kendimle zaman geçirmeye alışmalıyım çok bıktım şu durumdan?

Ben etrafta kendim gibi insanlar şu yaşıma kadar hiç göremedim abartısız bir tane bile yoktu.
Ya ben çok şansızım ya da benim enerjim sevilmiyor
Benden bisey aldıkları sürece ya da manipule edip zehrini akıttıkları sürece yanımdalar sanki onun harici normal bir arkadaşlığım olmadı ( uzaklaştım mesafemi belirledim burası ayrı da )
Yani işte durum bu maalesef