22 yaşında çok sey biliyor gibi hissettiniz mi ve hangi yaşta aa yaniliyormuşum dediniz?

Yirmi ikisinde hayatı avuçlarımda tuttuğum bir meyve sanırken otuzun eşiğinde o meyvenin sadece bir çekirdek olduğunu asıl ormanın ise henüz keşfedilmemiş devasa bir sessizlikten ibaret olduğunu anladım. Bilginin kibri cehaletin o güvenli limanında ansızın kırıldı ve ben ilk kez bilmediğim kıyıların rüzgarıyla hürleştim. İnsan ne zaman ki kendi içindeki o dipsiz boşluğa, cehaletine gülümsemeyi öğrenir işte o gün gerçekten uyanmaya başlar.