Kafamızdaki istemediğimiz düşünceleri nasıl atarız?

O zaman o olayla ilgili yüzleşmeni bitir. Olan oldu. Geçmişte kaldı. Yola devam et

Sorunu bilmediğim için genel konuşuyorum. Konu ne tam olarak?

Başın sağolsun. Ben de benzer durum yaşadım. Aklına takılan şey ne? Söylemek isteyip de söyleyemediğin bir şeyler mi vardı

Seni anlıyorum. Yıprarıcı bi kayıp olmuş. Ne kadar güçlü olsan da böyle durumlarda psikolojik destek alman senin için daha iyi olur. Yakınlarına da durumunu anlat. Sana destek olacaklardır. Ben de 3 yıl önce babannemi kaybettim. Naşını tabuttan mezara kendi ellerimle koydum. Kaybettiğimde ağlayamadım. Kendime şöyle dedim. "Ağlayamazsın. Güçlü olman lazım. Babana annene herkese destek olup onlara dik durduğumu göstermem lazım". Ne zaman ki herkes durumu kabullendi. Toparlandılar. Aradan günler haftalar geçti. Sonra çıktım. Sıkıldığımda gittiğim bi tepe vardı. Gittim çektim arabayı kenara. Hıçkıra hıçkıra ağladım. Rahatladım. Bunu niye anlattım. Sen de durumun farkına var. Kabullen. Acını yaşa ve bitir. Ne kadar sürmesi gerekiyorsa sürsün

Ben teşekkür ederim. Bi nebze rahatlatabildiysem ne mutlu bana.

Ya şöyle. Geçiyo desem çok iyimser, unutulmaz desem çok karamsar görünür. Bu yüzden alıştım diyorum. Bi süre aklıma dahi gelmiyor. Sonra bi anda bi ses bi koku onu hatırlatıyor. Bi şarkı seçtim onu uğurlarken. Hatırlamak istediğimde açıp dinliyorum. Mezarı evimin dibinde. Bazen gece gidiyorum yanına. Kimseye söylemediğim derdimi ona anlatıyorum. Öyle yani. Geçiyor. Alışıyorsun.