Bir insanın güne nefret ederek başlamasına sebep olma, iştahının kapanmasına sebep olma, aynaya baktığında üzülmesine sebep olma, sorunlu olduğunu hissetmesine sebep olma, yeni bir güne başlamak istememesine sebep olma, bu kişi özellikle sensen.
Evet artık kendimi seviyorum. Nereye gidersem gideyim, kiminle olursam olayım o yine benim. Bakışım gülüşüm kalbim değişse farklı dalgalarda seyahat etse de bu ruh bana ait. Bendeki bensem başka aynalarda kimselerde hayranlık aramama, kendimi bulmaya hatta bilmeye çalışmama gerek yok. Hayat bir yol bende yolcuyum. Kendimi adımlarımla tanıyacağım. Ve ben bu yolu da tanıdığım kişiyi de sevdim 💚🌷
Canım kendim desem yeridir. Insan belirli bir yaştan sonra kendine yatırımın değerini alıyorum. Kendime daima nazik olurum , çiçek alarak Jest yaparım. Kendimi dinlerim , içimdeki o kızı çocuğu ne istiyor iyi bilirim.
Geçen bir kitap okuyordum tamda buna benzer bir konudan bahsediyordu Yani nazik olmayı geçtim temelde kendimizi seviyor muyuz bence insanlar arasında bu durum çooook farklı olabilir
Yazdıkların çok derin bir yorgunluğu gösteriyor… İnsan bazen en acımasız sözleri kendine söylüyor, fark etmeden 🥺 Aynaya baktığında gördüğün kişi senin düşmanın değil, en uzun yol arkadaşın. Ona yüklenmek yerine yanında olmayı denesen nasıl olurdu? Küçük bir anlayış, küçük bir şefkat bile ruhunu hafifletir 🌸 Sen kusurlu değil, insansın. Ve insan olmak zaten bazen zor ama çok değerli 💛