Kendinle uğraşmak bencillik mi, yoksa iyileşmenin ilk adımı mı?

Son yıllarda herkes biraz daha kendi içine dönüyor; terapi, meditasyon, sınır koyma, yalnız kalma isteği… Kimileri buna “fazla bireysellik” diyor, kimileri ise “nihayet kendini önemsemek.” Sence insan önce kendini iyileştirmeden başkasına gerçekten iyi olabilir mi, yoksa bu denge başka bir yerde mi kuruluyor?

Kendinle uğraşmak bencillik mi, yoksa iyileşmenin ilk adımı mı?
Kendinle uğraşmak bencillik mi, yoksa iyileşmenin ilk adımı mı?
Cevapla