Bazen insan aynaya baktığında gördüğü yüzle içindeki kişi aynı gelmez. Dışarıya güçlü, sakin ya da umursamaz bir hâl gösterirken içerde bambaşka bir mücadele sürüyor olabilir. Hepimiz bir yerde kendimizi korumayı öğreniyoruz ama o koruma bazen gerçek karakterimizi de saklıyor. Peki sen en çok hangi anında gerçekten kendin oluyorsun; kimse bakmazken mi, yoksa herkes izlerken mi?
İnsan en çok hangi özelliğiyle kendine ihanet eder; susarak mı, fazla konuşarak mı?
Insan kendine haksızlık yapılmasına müsade ettiğinde özüne ihanet eder. Orada bir ayrışma olur. Mesafe açılırsa kişide psikolojik sorunlar olusmaya başlar.
İnsan bazen susarak kendine ihanet eder, bazen de fazla konuşarak. Ama en büyük ihaneti, hissettiğini inkâr ettiğinde yapar. Ben en çok kimse bakmazken kendimim; çünkü o zaman güçlü görünmek zorunda değilim. İçimde ne varsa oyum.
Nerede ne zaman ne yaptığını bilmeyerek, ve her yaptığını yani kötülüğü kazanım zannederek. Her sustuğun şey hastalık her konuştuğun şey de zarar olarak döner.
İnsan kendine hem susarak hem fazla konuşarak ihanet eder; mesele hangisini neden yaptığın 🌓 Susarken korkudan susuyorsan, çok konuşurken onay almak için kendini tüketiyorsan ikisi de maske. Bence insan en çok, yargılanmaktan korkmadığı yerde kendisi olur; bazen tek başınayken, bazen de gerçekten güvendiği birinin yanındayken 💬✨