Bazıları “Ben netim” deyip kırıcı olmayı dürüstlük sanıyor. Bazıları da susup içine atıyor ama buna olgunluk diyor. Sizce gerçekten hangisi daha güçlü bir duruş? Açık açık söyleyip bedel ödemek mi, yoksa ortam bozulmasın diye susmak mı? Dürüstlük her şartta söylenmeli mi, yoksa bazı gerçekler söylenmeyince mi değerli kalır? Ben net ve nazik olmanın daha doğru olduğunu düşünüyorum ama siz ne düşünüyorsunuz?
Güncellemeler
4 ay
...
Gerçekleri söylemek cesaret mi, yoksa susmak daha mı güçlü?
Gerçekleri söylemek cesarettir çünkü insan bunun bir bedeli olacağını bilerek konuşur; susmak ise kaçış değil, bilinçli bir tercih olduğunda güçtür. Çok seven kaybetmez, sadece sınır koyamadığında yıpranır; umursamayan da gerçekten kazanmaz, yalnızca derinlikten uzak durur. Asıl güçlü olan, seven ama kendini kaybetmeyen, gerektiğinde konuşan ama zamanı geldiğinde susabilen insandır. Çünkü güç, ne hissetmemekte ne de her şeyi söylemekte; kendini koruyarak, farkındalıkla hareket edebilmekte saklıdır.
Kesinlikle katılıyorum. Gerçekleri söylemek gerçekten cesaret ister çünkü insan sonuçlarını göze alarak konuşur. Ama susmayı da bilinçle seçebilen biri, zayıf değil olgundur. Sevgi sınırla birlikte anlam kazanır. Kendini kaybetmeden sevebilmek duygularına sahip çıkarken aklını da koruyabilmek asıl güçtür. Ne tamamen susmak ne de düşünmeden konuşma Güç, farkındalıkla dengede kalabilmektir. Yorumlarınız çok güzel.
Çok teşekkür ediyorum gerçekleri söylemek de bazen çözüm değildir her gerçek her zaman söylenmez gerçekler can acıtabilir kalp kırabilir O yüzden susmayı da bilmek gerektiğini düşünüyorum susmayı bilmek bazen bir çok kötü durumu olumsuz durumu kurtarabiliyor
Rica ederim. Söylediklerin çok yerinde. Her gerçek her zaman söylenmek zorunda değildir; çünkü hakikat doğru olsa bile, zamanı ve üslubu yanlışsa kırıcı olabilir. Bazen susmak, kaçmak değil ortamı, kalbi ve ilişkiyi korumayı seçmektir. Olgunluk, neyi söyleyeceğini bilmek kadar neyi söylememeyi bilmekte de gizlidir. Çünkü bazı durumları söz değil, sabır ve sükunet toparlar.
Cesaret edip açıkça konuşmak daha önemli , çünkü susman karşı tarafin kafasında senaryolar kurmasına sebep olur tavşan dağa küsmüş dağın haberi bile olmamış misali olur , açık ve net olmak işte bu cesaret ve olgunluk işidir
Ne kadar söylersen söyle karşı taraf kendini haklı görecek üste çıkmaya çalışacak, ne pişmanlık, ne kabullenme üste çıktıkça yorulacak, yıpranacaksın sessizlik en iyi cevaptır çoğu zaman
Bence asıl güç, hem kendine hem karşındakine saygıyı koruyarak konuşabilmekte 💬✨
Gerçekleri söylemek cesaret, ama patavatsızlık değil; susmak da olgunluk, ama bastırmak değil. Her durumda “doğruyu söylemek zorundayım” baskısı da, “aman bozulmasınlar” kaygısı da ilişkiyi yorar.
Senin dediğin gibi net ve nazik olmak, yani sınır koyarken kalp kırmamaya çalışmak en sağlıklı denge gibi duruyor 💛
Yüzeysel ele alır çoğu kişi bu konuyu ancak derinlemesine bakacak olursak. Doğru zarar veriyorsa yanlış olacaktır aslında, kime yararı olacak doğruyu söylemek veya konuşmak kime fayda sağlayacak iyi düşünülmeli.
Haklı olduğun nokta var ama ben şöyle düşünüyorum; bir doğru sadece rahatsız ediyor diye yanlış olmaz. Bazen rahatsız eden şey gerçeğin kendisidir. Eğer bir şey uzun vadede düzeltecekse, yüzleşmek acıtsa da gereklidir. Sürekli susmak ya da filtrelemek de samimiyeti azaltır. Ben kırmak için değil, net olmak için konuşurum. Ama tabii ki nasıl ve ne zaman söylendiği de önemli.
Rahatsız etmek değil, zarar vermek. Yanlış veya yalan olan bir şeyi düzeltmek istiyorsak, önce bu şeyin kime göre yanlış, kime göre doğru olduğunu düşünüp tartmak gerekir. Dost acı söyler diye bir savımız vardır, günümüzde bunu, dost acı olan şeyi yumuşatarak söylere evrilmiştir ki bu evrilmeye tam destek vermekteyim.
Aslında dediğin noktaya katılıyorum. Rahatsız etmekle zarar vermek aynı şey değil ve gerçekten zarar verecekse durup düşünmek gerekir. “Kime göre doğru” meselesi de önemli; herkesin bakış açısı ve geçmişi farklı. Dost acı söyler anlayışının zamanla daha yumuşak ve yapıcı bir hâle gelmesi de bence doğru bir evrilme. Sonuçta mesele haklı çıkmak değil, fayda sağlamak. Bu açıdan bakınca söylediklerin mantıklı.
Ben netim diyenlerdenim. Ama netliğimi gerçeği duyma cesaretini gösterebilecek olanlara sunarım. Gerçekleri duymayı istemeyecek, kaldıramayacak olanlara karşı suskunluğumu korurum. Her şeyin bir yeri ve kişisi var
Gerçekleri söylemek için bahane yolu ile tartışma çıkaran insanlar hep sonradan pişman olmuştur susmak bitirmek demektir benim için gerçek bu yani ben asla sevdiğim değer verdiğim bir insana susmam.
Gerçekleri söylemek kalbini ortaya koymak gibi sanki ve cesaret ister çünkü kırılma riskin var. Susmak ise bazen kendini korumak ve sakin kalmak anlamına geliyor ve bu da bir tür güç bence.
Bak gerçekler acıtsa da iyi hissettiren sahte yalanlardan daha iyidir. Yalanı hiç sevmem. Yalan söylemek zorunda kalırsam hiçbir şey söylemeyip susmayı tercih ederim.
Söylemek cesaret ister ancak ne niyetle söylendiği de önemli karşı tarafı ezmeye kırmaya çalışmak cesarettrn çok ego beslemek için yapılan bişi bana kalırsa
Anlayışla empatiyle olumlu yapıcı bir eleştiri, çözüm odaklı bir tavır en sağlıklısıdır. Nezâket, netlik ve her koşulda tüm şeffaflığıyla eksiksiz gerçekler tercihim...
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
4 ay
İnsan evladıyız konuşmadan iletişim kurmadan karşındakinin anlamasını bekleyemezsin. Konuşarak her şey düzelir.