Bazen insan neyin doğru olduğunu aslında içten içe bilir. Hangi yolun daha az can yakacağını, kimin iyi gelmeyeceğini, nerede durması gerektiğini hisseder. Ama yine de o bilgiden kaçar. Çünkü doğru cevaplar sorumluluk ister, vazgeçmeyi gerektirir. Yanlış sorular ise oyalayıcıdır; umut verir, zaman kazandırır. İnsan bazen gerçeği değil, oyalanmayı seçer. Peki sence insan bildiği cevaplardan kaçmak için neden yanlış soruların peşinden gider?
İnsan bazı cevapları bildiği hâlde neden yanlış soruların peşinden gider?
Zamanında yaptığım bişi ve gerçekten her gün pişmanlık duyuyorum , bence en önemlisi mantıklı ve doğru olanı yapmak bunun çok önemli olduğuna inanıyorum , sebebi de bence nefistir, insan beyinidir sürekli zevk ve rahatlığı ister veya kolay olanı konforlu olanı , ama farkındalık öyle değil seni seçim yapmaya odaklar , ve farkında olmak gerek bence ben öyle yapmaya çalışıyorum şimdi umarım işe yarar hata yapmam
Dün buna benzer bir soru ben de sormuştum. maalesef toplum olarak bize kalbinin sesini dinle diye bir öğüt vetildi ve insanlar bunu başarı işe uyguluyor. Halbuki kalp sadece bir kas , asol mantık muhakeçe beyinde bitiyor. Zordur mantıklı davranmsk çğnkü irade gerektirir, alışkanşıkları kırmayı ve özgün olmayı getektirir. Zordur bunlar kokaya kaçmak varken..
İnsanın yanlış soruların peşinden gitmesinin en temel nedeni, acıdan kaçıp sorumluluktan saklanmak aslında. 💭 Doğruyu bilmek; bitirmeyi, yüzleşmeyi, değişmeyi, kaybetmeyi gerektiriyor. Yanlış soru ise “belki” ihtimalini canlı tutuyor. Oyalandıkça zaman kazanıyorsun, karar eriyor, suçluluk azalıyor gibi geliyor. Ama en çok da şu var: İnsan, hazır hissetmediği gerçeği görmek istemiyor; ta ki canı, oyalanmaktan daha çok acıyıncaya kadar. 🌙✨
En İyi Cevaplar