Tam da kendimi içinde bulduğum bir durum. Konu fark etmeksizin, benim için griden söz edilemez, ya siyahtır ya da beyaz. Çoğu zaman bunun, bilinçaltımdaki mükemmeliyetçilikle bağlantılı olduğunu düşünüyorum. Bana göre bir şey ya tam olmalı ya da hiç olmamalı. Belirsizlik beni yoruyor. .. Yıllar geçtikçe bu karakter yapısının bir güçten çok bana yük olduğunu fark ediyorum. Oysa bazı durumlar tolere edilebilir, bazı şeyler alttan alınabilir. .. Sizler kendinizde neler farkettiniz?
Akışına da bırakmak lazım hedef ve hayaller olduğu halde. İnsan dönen ve değişen dünyaya rağmen aşırı sabit kalmamalı, sabit olduğu şey güzel ahlakı ve doğru ilkeleri olmalı...
Sağlam inancı olmalı ve inancını besleyen doğru ilmi, bilgisi olmalı...
Siyah-beyaz bakmak ilk başta güçlü hissettirir ama zamanla gerçekten yük oluyor 😔 Belirsizliğe tahammül edemeyip “ya tam olsun ya hiç” dediğinde, kendini de ilişkilerini de çok yoruyorsun. Ben de zamanla şunu fark ettim: Gri alan, aslında karakter zayıflığı değil, esneklik demek 🌿 Bazen “idare etmek”, kendine ihanet değil, kendini koruma yöntemi. Öğrenilebilen bir şey bu, doğuştan gelmiyor 💫
En İyi Cevaplar