Niye hiç bir şeye hakkım yok?

20 yaşıma yeni girdim ama kendimi bu zamana kadar hiç güzel hissetmedim hiç mutlu olmadım hiç sevilmedim hiç kulaklarımı deldirmedim küpe takmadım oje sürmedim makyaj yapmadım hiç çok güzel giyinmedim gençliğimin en güzel zamanları acı içinde geçti onlar diledikleri gibi yaşıyorlar ben hayatı seyrediyorum sadece o kadar acı çekiyorum ki benim ne sevilmeye ne güzel iyi seyler görmeye yaşamaya hakkım yok o kızlar gibi değerli değilim ucuz beş para etmez aşağılık zavallının biriyim Başka kızları o kadar çok kıskanıyorum ki hiç bir şey düşünemiyorum o öyle güçlü öyle zehirli bir şey ki kıskançlıktan saçımı başımı yolacak hale geliyorum yüzümü tırnaklıyorum onların ellerini, gözlerini, saçlarını, ciltlerini, gülüşlerini, tırnaklarına sürdükleri ojeyi dudaklarındaki ruju bile kıskanıyorum arkadaşlarını, ailelerini, herhangi bir insanla aralarında geçen herhangi bir diyaloğu bile kıskanıyorum ölesiye kıskanıyorum kıyaslıyorum kendimi en ufak bir şeyde bile çünkü ben herhangi bir insan için en basit önemsiz olayla bile hayatın içinde var olamadım bu duygulardan arınmayı o kadar çok istiyorum ki ama yapamıyorum biliyorum ki ben ne fiziksel ne duygusal olarak kabul gören var olan biri olamayacağım ne yaparsam yapayım onlarda durduğu gibi durmayacak hiç bir zaman en iyi olamayacağım birinin gözlerinde annem küçükken terk etti hayatım akrabaların dışlaması aşağılaması ile geçti Zor bir çocukluk geçirdim annem yoktu büyürken yanımda babamda erkek haliyle elinden geleni yapmaya çalıştı. Arkadaşım sevgilim olmadı hiç bazı şeyleri hiç kimse bana öğretmedi şimdi yeni yeni öğrenmeye çalışıyorum
kızsal/kadınsal konularda rol model yoktu diğer kızlar gibi ışıl ışıl parlamıyorum yaptıkları en basit şeyler bile onlara yakışıyor kendini gösteriyor ben ne yaparsam yapayım kendimi gösteremiyorum kabullendim artık siz kazandınız ben yarışta kulvar dışı kaldım
Niye hiç bir şeye hakkım yok?
Cevapla