İnsan sevdiklerinin hüznünü ve kalp yorgunluğunu gerçekten miras alır mı 🥀?

Alır, alır çiçeğim.. İnsan sevdiğinin sadece huyunu değil, hüznünü de miras alır galiba.
Bazen kendimi annem gibi, bazen de anneannem gibi hissediyorum. Mücadeleci, fedakâr, akıllı, üreten… İçinde sanat olan kadınlar. Ama bir de ortak bir yer var: o tanıdık hüzün. Aynı bakış, aynı eksiklik duygusu, aynı kıymet görmeyiş. Sanki bazı duygular nesilden nesile aktarılıyor, öğretilmeden öğreniliyor. Belki de bu, güçlü olmanın görünmeyen bedeli.

Bence ninenin geçmiş hikayelerini ruhsal olarak bu kadar yüklenmeyi bırakma zamanın gelmiş onun yaşamı ona seninki sana bu konuda niyet edip yeni şeyler yaşamaya açık ol. Onun yükü senin yükün olur ve onun hayatından daha zor bir sınavı üzerine çekersin