İnsan sevdiğinin kıymetini gidince mi, bitince mi yoksa ölünce mi anlar?

Ben bu durumu tekrar yaşayacak mıyım bilmiyorum ama daha önce yaşamış biri olarak söylüyorum: İnsan, senin değerli bir insan olduğunu bile bile en sonunda gerçek yüzünü gösterip seni başından savacak kadar sana kötü davrandıktan sonra umursamaz bir tavır takınsa bile eğer geçmişte onun için önemli iyilikler yapmışsanız siz gittikten uzun bir zaman sonra ciddi bir pişmanlık yaşayabiliyor gerçekten. İsterse dünyanın en umursamaz insanı olsun, sizin kadar değer veren ve sizin kadar kendisine ihtiyacı olduğunda yardımcı olabilecek birini bu dünyada bulamayınca gerçekten pişman oluyor zamanla.

İlk sevgilimde bunu yaşadım örneğin. Artık benden nefret ettiğini, iyi niyetinle onu kandıramayacağımı falan filan böyle söyledi. 1 yıl sonra beni mumla arar gibi oldu mesaj attı bana "Eskisi gibi olalım tekrar lütfen." diye. Neden? Çünkü zamanında cidden ona çok değer vermiştim ve benim gibi değer verecek bir insan yoktu ona. Şimdi de yine başka bir örnek olarak buna benzer bir durumla karşı karşıyayım ama ben bu insan şu an beni 2 senedir hiç umursamamış, samimi gibi görünmüş olsa bile bir gün onun da yaptığım iyilikleri, ona verdiğin değeri düşündükçe pişman olacağına inanıyorum ama o zamana kadar çoktan iş işten geçmiş olacak ki iş işten zaten geçti. Şu an bile mesaj atsa umrumda olmaz artık. Ayrıca kendi hayatım dışında başkalarında da benzer örnekler gördüm ama burada daha fazla saymaya gerek yok.

Uzun lafın kısası, insan sevdiğinin kıymetini gidince anlıyor ama aradan çok zaman geçtiği için iş işten de geçmiş oluyor. Sonuçta Allah, geçmişte yapılan hatayı hayatta asla yanına bırakmaz. O pişmanlık duygusunu dünyadan göçüp gitmeden önce herkese yaşatır. Umursamaz bir insan olsa bile o geçmiş illaha bir gün onun karşısına çıkar. İşte o zaman umursamaması imkansızdır.