İçinizdeki her şeyi rahatça dışarıya aktarabiliyor musunuz?

Doğru zamanda doğru yerde doğru kişiye karşı konuşmak benim tercihim olur. İçimde kalmasın deyip içimden geçen her söylemi düşünmeden dışarıya aktarma tarafında değilim. İnsan az konuşmalı ve doğru zamanda doğru yerde doğru kişiye konuşana dek sabırla susmalı fikrimce. Akıldan geçen her sözü, her lafı ânında ve rahatlıkla söylemek insan için çoğu zaman istenmeyen bir özelliktir ve bulunduğu ortamda, içinde olduğu ilişkilerde olumsuz riskler oluşturabilir. Kimi zaman insanın içinden geçen sözü içinde bekletmesi ve sabırla susması o insanın kendisine yapabileceği en büyük iyiliklerden biri olabilir. Bazen konuşmak isteriz ama bu bizim aleyhimize yanlış bir sözdür, biraz zaman geçtikten sonra insan söyleyeceklerini sakin kafayla tekrar analiz ederek düşünmeli, öfkesi ve duygusal hâli biraz da olsa iyileşinceye dek düşünmek insanın lehine olan bir şey çoğu zaman.

Eskiden susardım hep biriktirdim içimde tutardım ama büyümesin aman sorun çıkmasın diye zamanla bu affeder o kabul eder döndü olay Kimse benim Ne düşündüğümü ne hissettiğimi sormadı ve gerçekten büyüdü dağ gibi oldu şimdi söylüyorum Bana değiştin diyorlar olması gereken en basinda buydu karşılıklı iletişimi biz kuramadık:))

Bağırsaklarımı boşaltırmışcasına boşaltıyorum içimdekileri ama karşı tarafa ulaşmıyorsa sözlerim, karşı taraf sadece bakmak istediği yerden bakıyorsa, karşı taraf bana empati ile yaklaşmıyorsa, karşı taraf beni anlamıyorsa susmak aktarmaktan daha mantıklı geliyor.