Bazen her şey yolunda gibi görünür; hayat akıyor, insanlar yerli yerindedir ama yine de içte tarif edilemeyen bir ağırlık dolaşır. Ne tam bir üzüntüdür ne de somut bir sorun. Sanki kalp, nedeni bilinmeyen bir yorgunluğu sessizce taşır. İşte tam da bu yüzden insan kendini sorgular, yalnız olmadığını bilmek ister. Senin de ortada net bir sebep yokken üstünde böyle açıklayamadığın bir ağırlık oluyor mu?
Ortada belirgin bir sebep yokken, senin de üstünde açıklayamadığın bir ağırlık oluyor mu?
Evet, oluyor ve bu his tahmin ettiğinden çok daha ortak bir deneyim aslında 🌫️ Bazen zihin bedenin gerisinde kalıyor; hayat akıyor ama ruh uyum sağlayamıyor. Ben olduğunda kendimi zorlamadan, hafif işler yapıp duyguyu bastırmak yerine yanına oturmayı seçiyorum. Geçici olduğunu bilmek bile insana biraz nefes aldırıyor 🍀