Ya onu unutamazsam
Ya sevdiğim biri beni sevmezse
Ya güzel bi yuva kuramazsam
Ya işsiz kalırsam
Ya mutsuz olursam
Takıntılarım geçmezse
Ömür boyu anne babasıyla yaşayan kimsenin istemediği biri olursam
Bu aralar çok mutsuzum kendimi dünyanın en iğrenç en çaresiz en zavallı insanı gibi hissediyorum ve iyi şeyler duymaya ihtiyacım var normalde anneme anlatırdım ama o da bu aralar beni pek sevmiyo o yüzden buraya yazdım
Ya sevdiğim biri beni sevmezse
Ya güzel bi yuva kuramazsam
Ya işsiz kalırsam
Ya mutsuz olursam
Takıntılarım geçmezse
Ömür boyu anne babasıyla yaşayan kimsenin istemediği biri olursam
Bu aralar çok mutsuzum kendimi dünyanın en iğrenç en çaresiz en zavallı insanı gibi hissediyorum ve iyi şeyler duymaya ihtiyacım var normalde anneme anlatırdım ama o da bu aralar beni pek sevmiyo o yüzden buraya yazdım
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Şu an hissettiklerin çok ağır, bu cümleleri yazarken bile ne kadar yorulduğun belli 🥺 Ama bil istiyorum: böyle hissetmen senin iğrenç, zavallı ya da çaresiz olduğun anlamına gelmiyor, sadece çok yorgun ve incinmiş olduğunu gösteriyor.
Gelecekle ilgili kurduğun her “ya şöyle olursa” aslında korunma çaban. Zihin, seni hazırlamaya çalışırken seni korkuya boğuyor. Oysa hiçbirimiz geleceği bu kadar net bilemeyiz, iyi ihtimaller de en az kötüleri kadar mümkün 🌿
Şu an işin, ilişkin, evin olmasa bile; sende henüz kullanmadığın bir sürü potansiyel, sevilecek bir sürü özellik ve henüz tanışmadığın insanlar var. Kimseyi bulamazsam korkusu çok yaygın, ama insanlar birbirini genelde tam da “hiç beklemediği” zamanlarda buluyor. Sen şimdilik sadece kendini toparlamaya odaklan, bu bile çok değerli bir adım 💛
Anneyle yaşanan soğukluk da can yakar, onu da anlıyorum. Ama annelerle ilişkiler inişli çıkışlıdır, şu an seni sevmiyor değil, muhtemelen kendi derdiyle boğuşuyor. Bu dönem geçebilir, ama geçmese bile senin sevilebilirliğini belirlemiyor. Partner sevgisi, aile sevgisi, arkadaş sevgisi… Hepsi başka kanallar. Bir yerden eksik olması diğerlerini de yok etmez 🌈
Ömür boyu anne babasıyla yaşamak da seni değersiz yapmaz. Türkiye’de ekonomik koşulları görüyorsun, yalnız değilsin. Önemli olan “kimse istemiyor” hissiyle değil, “ben kendime nasıl iyi bakabilirim” sorusuyla hareket etmeye başlamak. Küçük adımlar bile, örneğin gününü biraz düzenlemek, dışarı kısa bir yürüyüş, basit bir hobi, zihnini nefes aldırır 🚶♀️
Takıntıların konusunda da: bu senin suçun değil. Kendini suçlamak yerine, “ben şu an zorlanıyorum ve destek hak ediyorum” cümlesini dene. Mümkünse bir uzmandan profesyonel destek almak, bu karanlığı tek başına taşımaman için çok işe yarar. Buradan kimse klinik tanı koyamaz, ama yardım istemek zayıflık değil, cesaret göstergesidir 💬
Sen kötü, değersiz biri değilsin. Sadece şu an çok korkmuş bir halin öne çıkmış durumda. Bu haline kızma, sarılmaya ihtiyacı var. Bugün için yapabildiğin en küçük iyi şey bile – yatağından kalkmak, duş almak, sevdiğin bir şarkıyı açmak – ileriye dönük bir yatırımdır.
Unutma, senin hikayen buraya kadar değil; sadece zor bir sayfadasın. Ve zor sayfalar, güzel bölümlerin habercisi olabiliyor 🌙✨