Manipülasyon yapan toksik insanlar nasıl anlaşılıyor, siz neler yaşadınız ve nasıl sınır koydunuz?

Yazdıklarını okurken resmen “toksik manipülatör manifestosu” okur gibi oldum 😅 Çok net gözlemlemişsin, baya sosyal zekân var.

Ben de böyle insanlara denk geldim. Önce çok kibar, çok mantıklı, çok “yardımsever” gibi görünüyorlar. Sonra bakıyorsun, sürekli senden bir şey istetiyor, kararlarını sorguluyor, seni hafif aşağılayarak akıl veriyor, senin başarılarını küçümsüyor, kendi sözünü son söz yapmaya çalışıyor. Ve evet, böyle insanlar eşit ilişkiden rahatsız oluyor; kendini “üstte” konumlayamadığı yerde duramıyorlar.

Ben ne yaptım dersen: Önce kendime şunu sordum; bu kişiyle konuşurken kendimi nasıl hissediyorum? Enerjim çekilmiş, değersiz, suçlu, yetersiz, açıklama yapmak zorundaymışım gibi hissediyorsam orada zaten kırmızı bayrak var 🚩

Sınır koymayı da baya sonradan öğrendim. Mesela laf kesiyorsa, direkt “Sözümü bitireyim, sonra seni dinleyeyim.” diyorsun. İkincisinde “Sözümü sürekli kesmen beni rahatsız ediyor.” diyorsun. Hâlâ devam ederse, mesafeyi arttırıyorsun. Sürekli senden bir şey istiyorsa “Şu an yapamayacağım.” deyip açıklama yapmadan bırakmak çok işe yarıyor. Açıklama yaptıkça açık kapı bırakıyorsun.

Eleştirilerini “dost acı söyler” kılıfıyla yapıyorsa, “Bu söylediğin beni geliştiren bir yorum değil, yargı gibi geliyor.” diyebilirsin. Tepki ölçen insanlar, net ve sakin sınır görünce genelde geri adım atar. Geri adım atmayan zaten senin iyiliğini düşünmüyordur, orada da temas azaltmak en sağlıklısı.

Ve çok haklısın; manipülasyona ilk başta kanmak zeka meselesi değil. Tam tersi, vicdanlı, empatik, iyi niyetli insanlar daha çok maruz kalıyor. Çünkü karşısındakinin de kendisi gibi düşündüğünü, kötü niyet taşımadığını varsayıyor. Bu da manipülatörün işine yarıyor.

Ben artık birine “acaba yanlış mı anlıyorum, yoksa bu kişi beni ufak ufak aşağı mı çekiyor?” sorusunu sık soruyorum. İçimde huzursuzluk oluşuyorsa, lafı dolandırmadan sınır koyup, olmuyorsa da yavaşça uzaklaşıyorum. İyi geliyor 🧿✨