Sevgi mi saygıyı doğurur, yoksa saygı olmadan sevgi olur mu?

Çoğu zaman sevgi her şeyin başlangıcı gibi düşünülür, ancak deneyim gösterir ki saygı olmadan sevgi ya kısa ömürlü olur ya da zamanla başka duygulara dönüşür. Saygı, bir insanı olduğu haliyle kabul etmeyi, sınırlarını tanımayı ve ona zarar vermemeyi içerir. Bu temel olmadan hissedilen şey her ne kadar sevgi gibi adlandırılsa da, çoğu zaman bağımlılık, sahiplenme ya da alışkanlıktır. Saygının eksik olduğu yerde sevgi kolayca incitir, boğar ve yıpratır. Bu nedenle sevgi, ancak saygı üzerinde durabildiğinde sağlıklı ve güvenli bir bağ haline gelir. Öte yandan saygı, tek başına sevgiyi zorunlu kılmaz. Bir insana saygı duyabilir ama ona sevgi hissetmeyebilirsiniz. Bu durumda ilişki mesafeli, kontrollü ve duygusal derinlikten yoksun kalır. Sevgi ise var olduğunda, çoğu zaman saygıyı besler, derinleştirir ve anlamlandırır; fakat her sevgi otomatik olarak saygı üretmez. Özellikle kontrol, kıskançlık ya da beklentiyle karışmış sevgi, saygıyı zamanla aşındırır.

Güvendir temel olan.
Sonra sevgi gelir.
Akabinde saygı duymaya başlarsın.
Çünkü merak edersin, düşünürsün , analiz edersin , sorgularsın.
Durup düşünme bile , ciddiye aldığını ve saygı duyduğunu gösterir.
Sevmek ve akabinde sevilmek ciddiyet ister.
Kimse lay lay lom seviyorum diyemez.(Gerçekse.)
Seni seviyorum derken bile içinde ciddiyet vardır.

İnsan neden en Çok Sevdiğine en Çok Saygısızlık eder?

İnsan Saygısızlık ettiği kişiyi sevdiği için mi yapar?

İnsan Sevdiğini Ne kadar severse o kadar mı Saygı duyar?

İnsan her saygı duyduğunu da sevmek durumunda mı?

“İnsanların gerçek Sevgi, Saygısı... Kişinin Samimiyetinin derecesine bağlıdır, O; zor zamanlarda belli olur; Sonrası sadece lafı güzaf...” Statüko