Doğru bildiğiniz bir şeyin aslında yanlış olduğunu fark ettiğinizde, geri adım atmaktan veya özür dilemekten çekinir misiniz?

İnsan en başta kendi kendini eleştirebilmeli ve hatası ile yüzleşip o hatayı farkedince yanlışından dönmek için ilk ve en hızlı adımlarla ilerlemeyi başarmalı, bu tavrı insan için bir kaybediş değil bir kazanım olacaktır. İnsanın elbette ki her zaman kusurları ve yanlışları olabilir. İnsan doğru bildiğine gönülden inanır ve onu savunur. Eğer yanlış bilgiler ve fikirler içerdiğini anlarsa bunu inkâr etmeyi tercih etmek yerine "ikrar" etmek yani hatasını anlayıp kabul etmek hem daha akıllıca bir davranış hem de daha güçlü bir karakteri ve saygın bir duruşu işaret edecektir. Yeri geldiği zaman hatadan vazgeçip özür dilemek gerekliyse içtenlikle özrünü de dilemek bir büyüklüktür, saygın bir tavırdır ve güven tazeler.

Eskiden biraz zorlanırdım ama artık hiç çekinmiyorum. Hatta yanlışımı fark ettiğim an geri adım atmak beni rahatlatıyor.
Bir şeyi yanlış savunduğumu anladığımda "Pardon, ben bunu yanlış biliyormuşum" demek, o yanlışı sürdürme yükünden beni kurtarıyor. İnat etmenin insanın omuzlarına boş yere ağırlık yaptığını öğrendim. Özür dilemek de benim için bir eksiklik değil, aksine karşımdaki insana ve doğru bilgiye verdiğim değerin bir göstergesi.
Hata yapmak çok insani bir şey. Yanlışımda ısrar edip komik duruma düşmektense, dürüstçe "Yanılmışım" deyip konuyu kapatmayı tercih ederim.