İnsanlar hatalarını kabul etmekte zorlanabilir veya onlardan kaçınabilir, bazen de hemen savunmaya geçebilirler. Kendi hatalarını kabul etmek ve bu hatalardan ders çıkarmak, birinin karakterinin olgunluğunu ve sorumluluk bilincini gösterir.
Hatalarına nasıl yaklaşırsın? Hatalarını kabul etmekte zorlanıyor musun?
Bir konuda yanıldığını fark ettiğinde nasıl davranırsın?
Yaptığım hata bir kişiye zarar vermişse veya kırmışsa, farkına varır varmaz özür diler ve telafi ederim. Yaptığım hata kendime zarar vermişse, kendimden özür dilerim ve o hatayı tekrarlamamak için gayret ederim.. Ve her kabul ettiğim hata bana tecrübe ve olgunluk olarak geri döner inancındayım..
Dürüst olayım. Bu tavrim karşımdaki insana göre şekilleniyor. Genelde emin olduktan sonra konuşuruz ya a hareket ederim. Düşünürüm. Ama insanız hata yapıyoruz. Bakıyorum karşımdaki insan ise. Direkt hatamı kabul edip telafi etmeye çalışıyorum. Eğer imkan yoksa özür diliyorum. Ya da şu oluyor. Çok sık rastlıyorum. Karşımdaki insan değil. Ben tam özür dileyeceğim hata yaptığımı kabul edeceğim. Ama karşımdaki o kadar sığ bir kafaya sahip ki. Hatamı kabul etsem "hah işte bu bir şey bilmiyor. Ben doğruyum, hatasizim" diyerek kendi egosunu tatmin etmeye çalışacak biriyse inat ederim. Hatalı olduğumu bildiğim halde. Bakın yaşanan şeyler bunlar. Karşıdaki insan cahilse bazen hatayı kabul etmek olumsuz sonuçlara neden oluyor.
Bakarım şöyle, telafi edebilir miyim yoksa o tren çoktan kalkmış mı? Ha birde o trene yetişmeme değecek mi, ona da bakarım. Hüzünle arkasından bakarım.