Çok üzgün olduğunuzda yakinlariniza arkadaşlarıniza anlatabiliyor musunuz?

Anlatmıyorum ve de açıkcası pek anlatmadım.

Eskiden, yani küçükken dokundururdum azıcık ucundan. Sonra çok garip tepkilerle baş başa kalırdım ve söylediğim için pişman olup huzursuz olurdum. Yani beni motive etmek yerine üstünü kapatıp kendi sorunlarını anlatırlardı. Bu beni üzerdi ahahah

O yüzdende derine inmedim hiç. Ha bundan bir kaç zaman önce yeniden denedim anlatmaya fakat yok efenim sorun bendeymiş sanırım 😀

Neredeyse yaşıt olduğum arkadaşımın tepkiside aynıydı. İlgilenmiyorlar ya, haklılarda yani bir şey diyemiyorum..

Herkesin derdi kendine sözü doğru imiş..

Zaten ben günlüğüme yazıyorum bu yüzden eksikliğinide hiç hissetmedim o yönden. Anlatma sebebimde hani karşı taraf konuşabiliyor ya karşılıklı iletişim olsun diye ama yok ehehe kendimden ve de günlüğümden devam 🧚‍♀️