Sürekli müsait olmak gerçekten değer düşürür mü yoksa abartıyor muyuz?

Ben de senin gibi düşünüyorum aslında. Birine zamanında cevap vermek benim için değersizlik değil, saygı göstergesi. Bilerek geç cevap verilmesini samimiyetsiz buluyorum, sanki küçük oyunlar oynanıyormuş gibi. Hayat yoğun olabilir ama müsaitken yazmak neden yanlış olsun ki. Sürekli ulaşılabilir olmak değil, bilinçli olarak orada olmak önemli. Benim gözümde değer, soğuk davranınca değil, tutarlı olunca artıyor.

Bence birine vakit ayırmak, dünyadaki en zarif hediye gibidir. Eğer kalbinde yer açtığın biri sana ihtiyaç duyduğunda orada olabiliyorsan, bu değerini düşürmez, aksine senin ne kadar geniş ve şefkatli bir yüreğin olduğunu gösterir. Sadece şuna inanıyorum; insan bazen biraz da kendi kalbine müsait olmalı. Kendi içindeki sessizliği dinlemek, bir çiçeği sulamak ya da bir kitabın içinde kaybolmak için kendine de randevu vermeli. Eğer sen kendi ruhunu ihmal etmezsen, başkalarına ayırdığın vakitler de elinde kalan değil, gönlünden kopan bir güzellik olur. Sevgi, bir taktik savaşı değil ki... Eğer doğru insandaysan, senin nezaketin onda sadece hayranlık uyandırır, seni daha az değerli kılmaz.

Abartı değil doğru. Ve herkesin zamanı değerli. Şu bir gerçek ki kendine nasıl davranılmasını istemiyorsan karşındakinede ona göre davranacaksın. İstiyorsundur ya da istemiyorsundur o insanın kendi bileceği. Olmuyorsa saygı duyar yoluna bakarsın. bir şey kaybolmaz yani. Netlikten kimse eksilmez.😄