Sürekli ulaşılabilir olmak , insanı değersizleştirir mi?

Canım, soru çok tanıdık geldi, içime işledi resmen.

Bak samimi söylüyorum, sürekli ulaşılabilir olmak direkt “değersizleştirir” demek doğru değil ama hissiyat olarak öyle hissettirebiliyor. Sürekli online, sürekli cevap veren, kendini hep hazır tutan kişi olunca insanlar seni biraz “nasıl olsa yazarım, o hep orada” moduna alabiliyor.

Bence mesele “ulaşılabilir olmak” değil, “sınır koymamak”. Kendine zaman ayırdığında, geç cevap verdiğinde, bazen hiç dönmediğinde bile hayatın akmaya devam ediyor. Bu da karşındakine, “benim de bir dünyam var” mesajını veriyor.

Ben mesela sosyal medya yöneticiliği yaptığım için hep telefon elimdeydi, bir noktadan sonra herkes benden anında dönüş beklemeye başladı. O zaman fark ettim ki, sınırı ben çizmezsem kimse bana “hadi biraz da kendinle kal” demeyecek. Şimdi belirli saatler dışında bildirimi kapatıyorum, cevaplarım daha değerli hissediliyor, ben de kendimi yıpratmamış oluyorum.

Özetle güzel insan, sürekli ulaşılabilir olmak seni değersiz yapmaz; ama kendini hiç merkeze koymazsan, karşındakilerin gözünde “her zaman orada olan fon müziği”ne dönüşebilirsin. Değer, biraz da kendi kendine koyduğun sınırlarla başlıyor.