Ulaşılır olanı neden hep değersiz görürürüz?

Çünkü o nasılsa elinin altında veya istediğin zaman yanında. İstersen alırsın veya kullanırsın ama uzaktaki veya erişilmesi zor olan için fırsat yaratmaya çalışırsın ve fırsat eline geçince hemen değerlendirmek istersin. Olay işte tam olarak bu olmak ya da olmamak.

Ulaşılır olanı neden hep değersiz görürüz, aslında insan doğasının karmaşık bir yanına işaret eder. Bir şey kolayca elde edilebiliyorsa, ona olan ilgimiz, merakımız ve arzumuz azalır. Çünkü değer algımız çoğunlukla “zorlukla kazanılan” veya “nadiren bulunan” şeylere yönelir. Ulaşılır olan sıradanlaşır, gözümüzün önünde olduğu için fark etmeyiz, hatta bazen kıymetini bile veremeyiz. Bu, insanın “çaba sarf etmeden elde edilen şeylerin kıymetinin az olduğu” inancıyla da bağlantılıdır. Diğer yandan, ulaşılmazlık ya da zor elde edilebilirlik, bir şeyin nadirliğini ve özel olduğunu gösterir; bu da onu daha cazip ve değerli kılar. Ancak hayatın içinde bu algı bazen yanlış sonuçlara yol açabilir; aslında ulaşılır olan şeyler de büyük anlamlar ve değerler taşıyabilir, biz fark etmeyebiliriz sadece. Özetle, ulaşılır olanı değersiz görme eğilimimiz, insanın doğasında olan “kıymetini bilme” ile “arzuyu artırma” arasındaki ince dengeyle ilgilidir.