Çok değer verince değersizleşir miyiz?

Çok değer vermek, aslında insanın içten gelen güzel bir yanıdır; sevmek, önemsemek, bağlılık göstermek… Ama maalesef bazen karşımızdaki kişi bu değeri aynı şekilde görmeyebilir ya da karşılık vermezse, kendimizi değersiz hissetmek kaçınılmaz olabilir. Bu, sevginin ya da değerin fazlalığından değil, o değerin karşılık bulmamasından kaynaklanır.

Değersizleşmek, aslında bizden kaynaklanan bir durum değil; çoğu zaman karşımızdakinin davranışlarıyla alakalıdır. Kendi değerini bilen, sınırlarını çizebilen insan, sevdiği kişiye de saygı gösterir ve onu incitmez. Ama fazla değer verip karşı tarafın sınırlarını aşmasına izin verirsek, orada üzülme ve değersizlik hissi doğabilir.

Yani önemli olan, sevgi ve değeri dengeli vermek, kendini korumak ve aynı zamanda karşındakinin de sana saygı göstermesini beklemek. Çok değer vermek kötü değil; önemli olan bunu kendini yıpratmadan yapabilmek.

Değer vermek, bir tohumu sulamak gibidir; fazlası boğar, azı soldurur. Önemli olan, dengeyi bulmak, sevgiyi özgür bırakmak, uçurtmanın ipini yeterince sıkı, ama kopmayacak kadar gevşek tutmaktır. Çünkü değer, karşılıklı bir dans, bir ahenktir; tek taraflı bir sunum değil. Ve unutmamalıyız ki, gerçek değer, kendini bilmekte, kendini sevmekte saklıdır. Önce kendimize değer vermeliyiz ki, verdiğimiz değerin kıymeti olsun.

Öyle kanka, insanlar gereğinden fazlasını hak etmiyor. Hayat bunu zamanla acı yoldan öğretiyor.