İçinizde biriken bir öfke var mı?

Var ama bağırıp çağıran bir öfke değil. Daha çok içe çöken, sessiz bir ağırlık gibi. Çoğu zaman haklıyken sustuğum, kırıldığım halde idare ettiğim anlardan birikiyor. Dışarıdan sakin görünüyorum ama içimde konuşulamamış cümleler var. Zamanla fark ettim, bu öfke yok olmuyor. Ya ifade ediliyor ya da insanın içine çörekleniyor.

Evet var hatta bazen öldürme istegi geliyor. Sonra aklıma şey geliyor. Ben basit bir insanım başka bir insanım hayatını elinden alamam. Bunun hesabını tanrıya nasıl veririm? Bende ölcem şimdi tanrı bana sen nie bu adamı öldürdün derse ne halt yaparım? Yani hesabını veremeyeceginiz işler yapmayın. Kimseye dokunmuyorsan tanrıdan yaratıcıdan korktugum içindir. Yoksa gebertilcek insan var.