Size "vefalı insan" deyince aklınıza gelen ne oluyor?

“Vefalı insan” deyince aklıma, zamanı ve şartları bahane etmeden bağlarını koruyabilen biri geliyor. İyi günlerde yanında olduğu kadar zor zamanlarda da kaybolmayan, menfaat değiştiğinde yön değiştirmeyen bir duruş bu. Vefa; hatırlamak, sahip çıkmak ve unutmamak demek. Bir selamı, bir iyiliği, bir emeği yıllar geçse de kalbinde taşıyabilmek. Vefalı insan, gürültüyle değil sadakatiyle var olur; konuşarak değil davranışlarıyla kendini belli eder. Herkes giderken kalabilmeyi, herkes unuturken hatırlayabilmeyi seçen insandır.

“Vefalı insan” deyince aklıma, yanında olduğumda iyi hissettiğimden çok yokluğumda da aynı kalan biri geliyor. Zor zamanlarda kaybolmayan, işine gelmediğinde mesafe koymayan, geçmişi çıkar hesabıyla silmeyen insan… Vefa benim için büyük sözler değil; küçük ama tutarlı davranışlar demek. İyi günde hatırlayıp kötü günde susmamak, bağ kopsa bile saygıyı koruyabilmek. Kısacası vefalı insan, şartlar değişse de kalbin yerini değiştirmeyendir.

Aslında olması gereken şey. İlişkiler, arkadaşlıklar falan sadece iyi günler üzerine kurulmamalı, zor zamanlarda da destek olunmalı. Bu zamanda sayıca azlar o yüzden vefalı insanlar elmas gibi günümüzde.