Kalbiniz yokmuş gibi davranıp sizi kıranları hayatınızda hala tutuyor musunuz?

Hayır, kalbim yokmuş gibi davranıp beni kıran insanları hayatımda tutmam. Anlayış göstermekle kendini yok saymak arasında çok net bir çizgi var; o çizgi aşıldığında merhamet, insanın kendine ihanetine dönüşüyor. Bir kez olabilir, konuşulur, anlatılır… ama aynı kırgınlık tekrar ediyorsa orada artık sevgi değil, alışkanlık vardır. İnsanı en çok yoran şey de budur. Kendimi korumayı, inciteni tutmaktan daha kıymetli buluyorum; çünkü sınır koymak kalpsizlik değil, özsaygıdır.

Yok hemen uzuyorum olay mahalinden.. artık bekleyecek ne sabrım ne zamanım var olmuyorsa zorlamiyorum.. kalbimi kiranlardan kosarak kaciyorum. zamaniminqklimi ve kalbimi bunq değer verenlerle pqylasiyorum :))

Kalp mi yeniyor mu o?

Kalpsizim ben kalp sadece sevdiğimden etkilenir gerisi mi 🤣🤣