Nefret mi güçlü sevgi mi?

Bende nefret

Ama daha güçlü

Bir sevgi uğruna yenildiğim oldu zaten birazda nefret uğruna yenileyim

Öyle

Sevdiğim şeyler beni sevmiyor sorun orada

Deniyorum

Bence nefret

Ömürlük nefretler de var

Görüşüne saygı duyuyorum

Bazı sevgiler var öyle bir yara açıyor ki hiç bir sevgi kapatamıyor o yarayı

Teşekkür ederim

Nefret bazen sevginin karşıtı değil son durağıdır insan sevdiği yerden incinince nefret eder çünkü nefret kalbin kendini koruma biçimidir sevgi hâlâ umut ister nefret ise umutsuzluğun netliğidir en azından beklenti bırakmaz kandırmaz oyalamaz bu yüzden nefret güçlü görünür acıyı süslemek yerine adını koyar bazı yaralarda nefret iyileşmek değil ama daha fazla kanamamak için tutulan bir turnikedir

Nefret iyileştirmez doğru ama iyileşemeyecek kadar kanayan yerde önce akışı durdurur insan her yarayı sevgiyle taşıyamaz bazı acılar umutla daha da derinleşir sevgi risklidir çünkü tekrar açılma ihtimali vardır nefret ise sınır çizer burada dur dersin daha fazla incinmemek için kalbini kapatırsın nefret kalıcı çözüm değildir ama hayatta kalma refleksidir iyileşmek için değil dağılmamak için seçilir bazen insanın güçlü kalabilmesi için sevgi değil mesafe gerekir ve o mesafenin adı çoğu zaman nefrettir

Şöyle düşün bu hayatta sevdiğin biri var mı annen kardeşin ya da gerçekten kıymet verdiğin biri benim de nefret ettiklerim var ama bana sorsalar anneme olan sevgim çok büyük derim ve evet sırf ona olan sevgim yüzünden bazı nefretlerimi affederdim çünkü bazı sevgiler insanı yumuşatmaz büyütür nefret ettiklerini bile sırtında taşımamayı öğretir affetmek hak vermek değil sevginin seni zehirlemeyecek kadar güçlü olmasıdır

Affetmek hak vermek değildir doğru ama her affediş sevginin güçlü olduğunu da göstermez bazen affetmek yorgunluğun adıdır vazgeçememenin kibar hâlidir sevgi güçlü olduğunda affetmek zorunda kalmaz çünkü kendini tekrar aynı yere koymaz gerçek güç kalbin genişliğinde değil sınırlarını koruyabilmesindedir affetmek bir erdem olabilir ama her durumda güç göstergesi değildir bazen en güçlü şey affetmeden yoluna devam edebilmektir

Nefret her zaman kötülükten doğmaz bazen sınır ihlalinden bazen adalet duygusundan çıkar insan sürekli iyiyi seçmek zorunda değildir çünkü herkes aynı yerden yara almaz bazı acılar affedilince küçülmez aksine değersizleşir nefret burada zarar vermek için değil hatırlamak içindir burası can yaktı bir daha yaklaşma demenin duygusal şeklidir kinle karıştırılmamalı kin zehirler nefret ise mesafe koyar insanı ayakta tutan her duygu kutsal değildir ama insanı kendinden koruyan her duygu anlaşılabilirdir bu yüzden nefret bazı durumlarda ahlaksızlık değil bir savunmadır

Savunma güç değildir nefret hatırlatır ama insanı geçmişe zincirler sevgi ise her zaman affetmek ya da yaklaşmak değildir bazen sadece kin taşımamayı seçmektir adalet duygusu nefretle başlayabilir ama orada kalırsa insanı sertleştirir gerçek güç yaşadığını unutmadan onun seni yönetmesine izin vermemektir ben nefreti değil özgürlüğü seçiyorum