Erkek olmak nasîl bir duygu?

Harika.
Dürüst konuşacağım, alınganlık yok. Erkeklerin kafa yapısının çok daha sonuç odaklı olduğunu ve daha net çalıştığını düşünüyorum. Çetrefilli çalışmaz ama çalışır geçer ve başarır. Hani okullarda kızlar not tutarken zibilyon çeşit kalem kullanır, rengarenk defter tutarlar ancak erkekler yazar geçer ya. Onun gibi. Haricinde şu bir gerçek: Toplumsal açıdan daha rahatız. Yani bu iyi bir şey değil, evet kadınların da daha iyi, rahat, güvenli koşullarda yaşamasını isterim. Neticede bir sürü kuzenimiz, kızımız, akrabamız, çoluğumu çocuğumuz var.
Bunun haricinde bedensel güç de var.
Yine alınmaca gücenmece yok. Son 100-200 yılda kadınlara tanınan onca pozitif ayrımcılığa rağmen bilim, sanat, iş dünyasında hâlâ erkek egemen. Bilmiyorum belki ilgileri yok, belki başka bir mevzu ama bu da bir hakikat nihayetinde.
Ha bir de bir erkek olarak erkekleri çirkin buluyorum. Kadınlar harika varlıklar, sırf onlarla olabilmek bile erkekler açısından mükemmel bir şey galiba.
Hatalıysam hatalı olduğum yerleri düzeltebilirsiniz.

Erkekliğin doğasına göre atılgan, risk alan, sorumluluk isteyen bir insanım. Sorumluluklar ağır ama… iyi bir hayat sunmak mecburen gerekli. Yalnız hissediyorum çoğu zaman. Kadınlara bakıyorum üzüldüğü an doluyor etrafları, ama ben yıkılsam ne oldu diye soran yok.. bu yüzden güçlü olmak zodundayız. Testosteron da bunun için zaten. Üni zamanında iliklerime kadar hissettim o yalnızlığı. Güçlü görünmek çok zor. Güçlü olmak ise kolay