Haklı olmak mı yoksa mutlu olmak mı istersiniz?

Ben bahtiyar olmayı seçtim, bana neden söylesin neden böylesin diyenler var, onlara sana ne demek yerine kendimi ispat etmeye çalışmadan benim tarzım bu demeyi kâfi görüyorum, kim de beni nerede görmek isterse görebilir.
Varsın herkes haklı olsun, benim rahatım ve huzurum yerindeyse gerisi hiç mühim değil.
Herkesin kendine ait bir kişiliği vardır ve o kişi kimsenin haklarına saldırmıyorsa sen neden böylesin demek haddi aşmak oluyor, yani sana ne öyleysem öyleyim, bazen düşüncelerimizi kendimize saklamak en doğrusu olabilir.
Ben hiç kimseye senin tarzin neden böyle diye sormam, neden bunu tercih ediyorsun demem, belki o kişiyi antipatik bulurum lakin bana ne, beni ne ilgilendirir, niye haddimi aşan sorular sorayım ki, saçmalık yani. Bana haddini aşan davranışlarda bulunanlar oluyor, kendimi haklı görsem de hiçbir polemiğe girmeyip bahtiyar olmayı yeğliyorum, ne konuştuğunu bilmeyen kişilerle münakaşa etmeyip, kendi tarzımdan da vazgeçmeyip bahtiyar olmayı yeğliyorum.
Benim tarzım başkalarına aykırı ve anlamsız gelebilir lakin bunu dile getirmek de daha anlamsız bence, ne demiş Peygamberimiz ''Ya hayır konuş, ya sus''
Geveze bir insanim lakin ince düşünceliyimdir de, karşıdakine karşı haddimi aşacaksam susmayı tercih ederim.
Çünkü art niyet, saldırganlık yoksa kimsenin tarzı, kişiliği beni alakadar etmez.
Bu zihniyette olduğum için de bahtiyar olmayı seçtim, çok şükür

Hep haklı olduğum zaman çok oldu. Ama hepte huzuru aradım. Bu yüzden huzuru olmayanlar huzuru, kibri kendinden büyük olanlar da haklı olmayı seçecektir.

Hep mutlu olmayı istedim ama hayat hep haklı çıkardı gerçekler mutlu etmiyor ama en azından vicdanım rahat ve geriye bakınca pişmanlık duymuyorum.