Büyümek biraz eksilmek midir?

Büyümek bazen isteksizlikten ziyade pişmanlık gibi geliyor. Elinde olsa da çocuk kalsan, dolu dolu yaşasan bazı şeyleri. Büyüdükçe, sorumluluk yüklenmesi, ihtiyaçların artması ve samimiyetin yeniden keşfedilmesi zorlaşıyor. Eski muhabbet, çevre yok. Sıcak bir tebessüm, samimi bir sohbet, aşk ile sarılabileceğin ve en önemlisi güvenebileceğin tam anlamıyla kimsenin olmayışı.. Gittikçe yalnızlık hissinin artması ve 9 milyar insan içinde tutunacak bir el arayışı isteği. Bunlar hep eksiklik hayatta. Nereye kadar bu farkındalık ile yaşayabilir, ya da büyüdükçe, çocuklaşmak mı ister bu insan? Orası da kişinin kendi arzusu ve sonuçlarına tartma içgüdüsüne bağlı bir durum.