Büyümek neden bu kadar sancılı?

Bazı durumları kabullenme süreci demiştim ben kendi kendime..

23 24 yaşlara gelmeden önce çok daha fevri, katı olur insanoğlu. Öncesinde hep yapacaklarını, hayallerini sıralarsın. Bunları bunları yapacağım, şunlar şunlar olacak gibi bir çok ağır hedefler koyarız. Daha sonra mümkün olmadığının farkına varırsın, ama daha önce kendi koyduğun, söylediğin katı kuralları aşmayı kabul etmezsin.

Ne zaman ki olağanı kabul edersin, o zaman hafifler yoluna devam edersin. O da 26 27 sonrası oluyor.. Tecrübeyle sabit.

Seni kutlarım yaşına göre kendini iyi tanımışın yorumlamışın. Anladığım kadarıyla bu zamana kadar düşünerek bol bol efor harciyarak yordun kendine fakat yol uzun. Ve bazı sıkıntılar bu yorgunluğunu tetikledi. Büyüme sancısı bazen isteklerinin elde etmiş olması amacsizlik bir sürü sebebi var. Hoşuna giden bişe bulup yaparsan biraz iyi olur gibi geliyor tabi bulabilirsen. Konuşmak istersen ulaş

Büyümekle alakası yok ama hayatında bir şeyler eksik. İstediğin şeyi yapmak için o parçayı bulman gerekiyor. Hayallerine ulaşmayı bile engelleyen problem küçük bir şey olmamalı.

Her yaşta böyle kırılma anları olabiliyor dönüm noktası