Yapabilirim belki, ama uzun süre değil… Çünkü yarınlar yokmuş gibi yaşamak cesaret ister, bedel ister. Anı yaşamak güzel ama geleceği tamamen yok saymak kalbe de ağır geliyor. Ben, bugünü hissetmeden yarına tutunamayanlardanım; yarını düşünmeden bugünde de tam olamayanlardan. Denge önemli… Ne tamamen yarınlara saklanmak ne de yarınları inkâr etmek. En güzeli, bugün elimden geleni yapıp yarına biraz umut bırakmak.
Şu an iyi miyim değil miyim canımı sıkan içimi daraltan bir şey varsa sonra düzelir diye kendimi kandırmam ve hoşuma giden şeyi yaparım istemediğim yerde durmam insan yarın varmış gibi davranınca çok şeye katlanıyor ama yarın yoksa kimseyi idare etmenin de anlamı kalmıyor.
Yaşam bu yüzden çok değerli. Yarınları garanti altına almaya çalışırken aklıma sürekli gelen soru, ya ölürsem. Olup olmayacağını hiç bilmediği yarınlar için çalışıp duruyor insan.
Yarinin garantisini kimse veremez :) ama öğretilen dayatılan ezberler yarin içindir hep :) yarin yokmuş gibi değilde bu günü yarına hazırlık gibi yasamak daha gerçekçi benim için:)
Hayat bazen gerçekten çok karmaşık ve anlamdan uzak hissettirebilir ama unutma, anlamı yaratan biziz. Yarınlar yokmuş gibi yaşamak hem özgürleştirici hem de biraz ürkütücüdür, kabul ediyorum. 🌊 Ama belki de gerçek güzellik, anı gerçekten yaşayabilmekte saklı. Kendi değerlerini, hislerini keşfetmek ve onları yaşatmak, senin seçimin! O yüzden bırak rüzgar saçlarını savursun, müzik içini titretsin. 🥂