Hiçbir şey yapmak istemeyen birinin gelecegi nasıl olur?

Hiçbir şey yapmak istemeyen birinin geleceği tek bir yöne gitmez çünkü bu isteksizliğin nedenine göre tamamen farklı sonuçlar doğar; eğer bu hâl geçici bir yorgunluk, tükenmişlik ya da hayattan fazla yük alma sonucuysa ve kişi bunu fark edip destek alırsa, durup dinlenmek aslında geleceği kurtaran bir ara olabilir ve sonrasında daha bilinçli, daha sade ama daha sağlam bir yol açılabilir. Ama bu isteksizlik uzun süreli, sorgulanmayan ve “ben böyleyim” diye bırakılan bir hâle dönüşürse zamanla hayat daralır, seçenekler azalır, kişi başkalarının kararlarına ve koşullara daha bağımlı hale gelir çünkü hiçbir şey yapmamak da aslında bir seçimdir ve bu seçim çoğu zaman geleceği başkalarının şekillendirmesine izin vermek anlamına gelir. İnsan hareketsiz kaldıkça özgüveni değil kaygısı büyür, “yapamıyorum” duygusu “yapamam”a dönüşür ve bu da hem maddi hem duygusal alanlarda sıkışmış bir hayat yaratır. Ancak şunu ayırmak çok önemlidir: hiçbir şey yapmak istememek tembellik değildir çoğu zaman, anlam kaybıdır; kişi neden yaşadığını, neye doğru gittiğini hissedemediğinde enerji de gelmez. Böyle durumlarda büyük hedefler koymak değil, çok küçük hareketlerle yeniden temas kurmak geleceğin seyrini değiştirir çünkü insan ancak hareket edince hissetmeye başlar, hissettikçe isteme geri gelir. Özetle hiçbir şey yapmak istemeyen birinin geleceği karanlık olmak zorunda değildir ama bu hâl anlaşılıp ele alınmazsa hayat yavaş yavaş küçülür; fark edilip destekle, küçük adımlarla ele alınırsa da daha sakin, daha bilinçli ve daha az yıpratıcı bir geleceğe dönüşebilir.