Susmak bir vazgeçiş midir, yoksa kabullenmek mi sadece?

Susmak her zaman bir bitiş değil, bazen kelimelerin değerini yitirdiği noktada seçilen asil bir duruştur. Vazgeçmek ruhun o meseleden elini tamamen çekmesidir; kabullenmek ise yükü sırtında taşısa da onunla kavga etmeyi bırakıp huzuru aramaktır. Çoğu zaman suskunluk, karşı tarafın asla anlamayacağı gerçekleri korumak için çekilen en net sınırdır. Eğer içindeki fırtına dindiyse bu bir kabulleniştir; ancak o fırtına hâlâ içeride esiyorsa, bu sadece sesini kaybetmiş zorunlu bir vazgeçiştir.

Susmak bazen kabullenmektir vazgeçiştir bunu olaylara göre veya neye göre değerlendirdiğine göre değişir Çünkü bazı insanları konuşursun bazı insanlara kendini anlatmaya çalışırsın ama o kararını vermiştir o dakikadan sonra kendini yormanın sana hiçbir faydası olmaz o yüzden bazen susmak insanın kendi psikolojik sağlığı açısından daha iyidir

Susmak bazen vazgeçiştir evet Ama çoğu zaman daha derin bir şeydir Kabullenmek değil Ağzında kalan son cümleyi kalbine gömmektir İnsan susarken bitirmez Kendini korur Çünkü anlatmak herkesin harcıdır Ama susmak Artık değmeyecek kadar çok sevmiş olanların işidir Susmak Gürültüden kaçmak değil Kırılmamayı seçmektir Ve en çok da Hâlâ hissediyorken geri durabilme cesaretidir

Susmak kendini kabullenmektir insanlarla verdiğin savaşın bittiğini anlamanın vaktidir. Bazı şeyleri tecrübe edince eskisi kadar çabalamıyorsun bırakıyorsun orada

Sessizlik en büyük güçtür iyi yapmışsın

her ikiside olabilir susana sormak lazım

Edebiyat yapma çay yap

İkisi de olabilir durumuna bağlı olarak