Çok zor günler geçiriyorum sarılır mısınız bana?

Yani aydınlık olmasını dilerim başka bir şey demem Ama ben sana şu kadar söyleyeyim ben 35 yaşına geçiyorum bir kere Bana sarılan olmadı yani sen de bir kadınsın Şu an ne kadar ihtiyaç duyuyorsan Ben de o kadar diyorum biliyor musun? Hani sen o sarılıp böyle işte duygularını paylaşacaksın ya ben tam tersi sarılmak sahibi olmak öpmek Ya bir kız yüzü görmeyi o kadar çok istedim ki Bir kere de ben de okuyayım O beyaz tene ne olur ya sen bana diyorsun ki Sarılırsan rahatlarım? Ben o kadar hasret çektim sen bunu anlayabildin mi Veya senin dışında başka bir kadın anlayabildin mi?

Gel…
kelimelerimin kolları olsun bu kez. Bugün
yorgunluğunu omuzlarından indir,
kalbinin gürültüsünü biraz sustur. Ağır gelen günlerini sessizce yere bırakalım. Bil ki
gece ne kadar uzun olursa olsun
sabah, yolunu mutlaka bulur. Işık bazen gökyüzünden değil insanın içindeki küçük bir “dayan”dan sızar. Sen kırıldın, evet. Ama kırılan her şey kaybolmaz;bazıları ışığı daha iyi geçirir.
Şimdi dur. Nefes al. Bu satırların içinde biraz dinlen. Yolun sonunda bir aydınlık var.
Ve sen, farkında olmasan bile,
ona doğru yürüyorsun.

Kanka ne yalan söyliyeyim akrabalarım haricinde bir kıza sarılınca vücudumda istemeden büyüyen organlarım oluyor sonra bir de onu indirmeye uğraşıyorum. Bundan ötürü ben sarılamam ya kusura bakma