Beni teselli edermisiniz?

Öncelikle sevgili monolok, seni yargılamak kesinlikle benim haddime değil ama bence ilk önce teselli aramayı bırakmalısın. Sevgilinden ayrılman hiçbir şeyin sonu değil, bundan önceki ilişkilerini düşün, kaç tanesiyle ayrıldığında kötü hissettin ve bundan önceki en kötü zamanlarını düşün, hayatımın en berbat zamanları şu zamanlardı dediğin zamanları düşün, o günler de bitti. bir şekilde düzlüğe çıktın ve yine her şey üst üste geldi. hayat budur çünkü sevgili kullanıcı, hayat bir her şeyin üst üste gelmesi silsilesidir ve arada da düzlüğe çıkarsın sadece. bu en kötü günün değil ve muhtemelen hayatının en kötü günü de olmayacak. ben her zaman şöyle düşünüyorum çıkmaza girdiğimde ve çok çok kötü hissettiğimde; en azından bir gün öleceğiz. yani tüm bunlar illa ki bitecek. hatta istersen sen yarın bile bitirebilirsin ya da şu an bile bitirebilirsin ama daha yaşamak ve görmek istiyoruz çünkü bizim hala umudumuz var. ölümün olduğunu hatırla ve o zaman bunların hiçbirisinin öneminin kalmayacağını hatırla. yani bu da nasıl iyi söz bilmiyorum ama beni hep rahatlatır o yüzden böyle söylüyorum. kaldı ki her an çekip gidebilme şansın her zaman var, istersen tam şu an her şeyini toplar ve seni kimsenin tanımadığı bir yere gidebilirsin öyle veya böyle ama bu kaçmak olur ve kaçmak istememeni diliyorum. kalıp savaşmanı ve dediğim gibi her şeyin her zaman üst üste geldiği bu hayat silsilesinde bir düzlük yaratmanı. ne kadar yardımcı oldum veya hiç yardımcı olabildim mi bilmiyorum ama hiçbir zaman bu hayatının en kötü zamanı olmayacak ve bu günleri de geri de bırakmış olacaksın bundan en ama en fazla 2-3 ay sonra.