Siz hiç istenmediğiniz yerde durmak zorunda kaldınız mı?

Evet, ben o hissi tattım ve o yerde durmak zorunda kaldım.
Şöyle bir anım var...
Bir zamanlar, kendimi çok yakın hissettiğim, değer verdiğim bir arkadaş grubum vardı. Ben onların bir parçası olduğumu düşünürdüm, onlara çok zaman ve enerji yatırmıştım. Ancak zamanla fark ettim ki, planlar yapılırken ben hep son dakika dahil edilen veya bazen hiç haberdar edilmeyen kişi oluyordum.
Bir keresinde, hepsi birlikte katıldıkları bir etkinlikten sonra çekilmiş fotoğraflarını gördüm. Benim dışlandığımı anladığım o an, sanki bir yumruk yemiş gibi hissettim. Fiziksel olarak yanlarında değildim, ama duygusal olarak o grubun sınırında, istenmediğim yerde duruyordum.

Hiç üstüme alınmam arsız olurum. İşyerinde hakkını arayan ve kendini kimseye ezdirmeyen şef yalakası olmayan biriyim şef dahil herkes nefret ediyor benden gitsem zil takıp oynarlar ama asla üstüme alınmıyorum ben umursamadıkça daha da deliye dönüyorlar o yüzden asla ama asla üstüne alınma