Hiç birine umut verip yarı yolda bıraktınız mı?

Hayır, hiçbir zaman birine umut verip onu yarı yolda bırakmadım.
Çünkü bir insanın güvenini kazanmanın ne kadar zor, o güveni kırmanın ise ne kadar yıkıcı olduğunun farkındayım. Benim için dürüstlük, sadece doğruyu söylemek değil, aynı zamanda verdiğim sözün arkasında duracak kadar güçlü olmaktır. Birinin gözlerindeki o parıltıyı görüp sonra o ışığı söndürmek, sadece karşımdakine değil, kendi karakterime de ihanet etmek olurdu.
Eğer bir yola birisiyle çıktıysam veya birine bir söz verdiysem, şartlar ne kadar zorlaşırsa zorlaşsın elimden gelenin en iyisini yaparım. Eğer yapamayacağım bir şey varsa, bunu en başında, karşımdaki insanın hayallerini ve vaktini çalmadan açık yüreklilikle söylerim. İnsanları belirsizlikte bırakmanın veya "yarı yolda" hissettirmenin yarattığı o boşluk duygusunu kimseye yaşatmak istemem.

Hayır, hiç böyle bir şey yapmadım.

Böyle bir şeyi karşımdaki kişiye yapmayacağım gibi, kendime de yapmam. Çünkü bu bana göre çok büyük bir karakter açığı olur. Bu yüzden bunu kendime yakıştırmam.

Hayır, tam tersi istemediğimi olmayacağını üstune basa basa söylüyorum çünkü söz verirsem sonuna kadar giderim ve şimdiye kadar kimseye herhangi bir söz vermedim.

Verdiğim umutlar genelde hayata devam etme ve umutlu bakma konusunda oluyor. Romantik anlamda kimseye bir umut vermedim. Öyle bi niyetim de yok.