Seni neler yordu?

Ahlaktan mahrum bir zeka, tıpkı kökleri zayıf bir ağaca benzer. Dışı parlak, meyvesi gösterişli görünür; fakat içi boş, özü eksiktir. İnsan kısa zamanda kazanç sandığı şeylere ulaşsa da, hakikatin nazarında o kazanç bir seraptır; çölde su sanılan görüntü gibi yaklaşıldıkça buhar olur, kaybolur. Zeka, gönlün rehberliğinden uzaklaşınca, kalbin nuruyla aydınlanmayınca insanı hak’tan da hakikatten de uzaklaştırır. Çünkü akıl, ahlakla birleşmeyince keskin bir bıçak gibidir. Doğru elde ekmek keser, yanlış elde can yakar. Uzun vadede meydana gelen zarar, aslında insanın kendi nefsine bıraktığı zeminin çöküşüdür. Nefs, kazancı büyük; kaybı da büyük gösterir. Oysa gönül bilir ki gerçek kazanç, ahlakın, merhametin, edebin ardında saklıdır. 🕊Edebi olmayanın ilmi de, zekâsı da bir gün kendi üzerine çöker 🕊zekânın kemali, kalbin olgunluğuyla tamam olur. Ahlakla yoğrulmamış akıl, insanı yüceltmez; bilakis yorar, yaralar. Edeple doğmayan söz, zehir olur dudağa, zekâ dahi eğilir, edepsiz bir yola. Yorgunluğu hissetmiş bir çiçek için.. :))🌺

O kadar fazla şey var ki söyleyebileceğim. Ama geriye dönüp baktığımda her şeyde bir hayır varmış diyorum. Çektiğimiz zorluklar da kolaylıklar da bizi şu anki halimize getiren katmanlar aslında. En çok yorulduğum şey sağlığımdı ama onu da atlattım. Hayatıma devam ediyorum, ileride karşıma zorluklar çıkacak yeniden biliyorum. Ama önemli olan zorluklar değil, önemli olan benim o zorluklara olan bakış açım🌸

En çok beni yoran şey; emek verdiğim insanın, verdiğim emeği görmemesi oldu. Çabalıyorsun, yürüsün diye tutunuyorsun ama bir noktada fark ediyorsun ki tek başına taşıyorsun o yolu. Yine de haklısın, her yorgunluğun içinde bir güzellik var… En azından ne kadar dayanabildiğini, neleri hak etmediğini ve kendini nerede bırakman gerektiğini öğreniyorsun...

Ailem ve akrabalrım çok iğrenç bi aile olmasına rpamne ve bende onlardna uzak durmak zorundaydım ve zorundayımda çünkü değişmiyorlea ama dışarıdna düzgün mutlu aile tablosu gördüğümde sanki sorunlu ya da suçlu benmişim gibi hissetmek ve işin en acı tarafı da asla affedemeyeceğim yanlışlar yaptılar