Seni neler yordu?

Beni en çok insanların tutarsızlığı ve samimiyetsizliği yoruyor. Bir gün başka, ertesi gün bambaşka davrananlar, söyledikleriyle yaptıkları uymayanlar gerçekten enerjimi tüketiyor. Beklentisiz ve karşılıksız iyi niyetle yaklaşıp sonunda hayal kırıklığı yaşamak da yorucu. Ayrıca sürekli bir şeyleri yetiştirme telaşı, kendimi hep bir yerlere yetişmek zorundaymış gibi hissetmek bazen gerçekten ağır geliyor. Bazen sadece durup nefes almak, hiçbir şey düşünmeden anın tadını çıkarmak istiyorum ama hayatın temposu buna pek izin vermiyor.

Beni en çok yoran şey, sürekli bir şeylere yetişmeye çalışmak oluyor. İş, sorumluluklar, planlar ve insanlarla olan ilişkiler arasında sürekli bir denge kurmak zorlayıcı olabiliyor. Günümüz dünyasında zaman çok değerli, her şey hızla ilerliyor ve bazen tüm bu akışın içinde kendimi kaybetmiş gibi hissedebiliyorum. Özellikle bazen yalnızca kendime vakit ayıramamak, bir şeylere odaklanırken diğer şeyleri ihmal etmek insanı yıpratabiliyor. Zihinsel yorgunluk da çok zorlayıcı. Sürekli düşünmek, kararlar almak, problemleri çözmek. Bir süre sonra her şey ağırlaşabiliyor ve küçük bir mola bile çok kıymetli oluyor. Sosyal ilişkiler de bazen yorucu olabiliyor, çünkü her ilişki, emek ve anlayış gerektiriyor. İnsan olarak, bazen yalnız kalmak ve bir adım geri çekilmek istiyorum, sadece zihnimi boşaltıp rahatlamak istiyorum. Ama en sonunda, biraz dinlendikten sonra yeniden toparlanıp hayatın akışına devam etmek mümkün. Yorgunluk geçici ve aslında bir anlamda, dinlenme ve yenilenme süreci de bir o kadar değerli.