Ne yordu seni ?

Beni en çok yoran şey, insanların beklentileri ve sürekli bir şeylere yetişmeye çalışma baskısı oldu. Kendi içimdeki huzuru korumaya çalışırken, dışarıdan gelen talepler ve baskılar bazen ağır gelebiliyor. Ayrıca, sürekli kararlar almak ve her şeye çözüm üretmek de beni yoran bir şey. Bazen durup nefes almak, hiçbir şey yapmamak, sadece var olmak istiyorum ama hayat, bu tür anlar için pek fazla boşluk bırakmıyor. Kendi içimdeki dengeyi bulmak bazen zorlayıcı olabiliyor.

Yaşam başlıca yorgunluk nedenim benim, bugüne kadar onun içinde yer almak ve onun sahte gerçekliğine uyrukluk etmiş olmam zihinsel olarak her gün bir kez daha derine çökmeme yol açmıştır.…
Şöyle bir düşünsenize..

Dünyada olup biten her şeye öylesine alışıyor ki insan denilen bu varlık. Hüzne de, mutluluğa da, korkuya da, yaşarken ölmeye de öylesine alışıyor ki.
Bazı pişmanlıklar yaşar insanlar sonu gelmek bilmeyen. Ve kendiyle baş başa kaldığında bunlar misafir olur aklına. bir daha acır içi, bir daha sızlar yüreği ama artık olan olmuştur. bir iç çeker ve der ki sonra; 'ne diyelim nasip'
Nasip demek çok yordu