Bir insan ne yaparsa sizin gözünüz de saygısını tamamen yitirir?

Bana karşı rol yaparsa. Yalan söylerse. Sürekli bahane bulursa. Aşağılarsa. Görmezden gelirse. İnsanın değer verdiği birisinin bu şekilde davranması çok acımasızca. İnsan olarak bile değer görmemek çok acımasızca.

Hayatımda olmayan bir insanın hakkımda ne söylediği umrumda olmaz. Reel hayatımda iki yüzlülük yapacak kadar kimseye müsaade etmiyorum. Burası biraz karışık buradaki insanlarida ciddiye almiyorum. Reel hayatta karşıma gelseler 2 kelime edemezler çoğu klavye sovalyesi olmak basit meslek..

Normalde rengi de duruşu da bellidir insanın. Ancak insanın hayatında bazı dönemler vardır o dönemlerde bu bu insan mı dersiniz bazen kendisi bile şaşırır kendine... o zaman yargıyla infâz etmek yerine neden söyleminle eylemin tutarsız veya aslında şöyle biriyken ve bunda gerçekten samimiyken şimdi neden böyle davranıyorsun u sormak iyi anlayıp okumak lazım. Buna çokyüzlülük ya da tutarsızlık diyemeyiz.

Soruna dönersek,

Çokyüzlü olması ve vefâsız olması diyebiliriz.

Bir insanın gözümde saygısını yitirmesi için çok büyük şeylere gerek yok aslında; karakterinin tutmaması yetiyor. Yüzüne başka, arkanı dönünce başka konuşuyorsa, sürekli başkalarını çekiştirip sonra aynı şeyleri kendi yapıyorsa… Orada benim için bitiyor. Çünkü samimiyetin olmadığı yerde saygı da kalmıyor. İnsan hata yapar, sorun değil ama tutarsızlık ve iki yüzlülük bence affedilmez. Karşımdaki kişi net değilse, ben de o kişiye bir daha eski gözle bakamıyorum..

Benim için saygıyı tamamen yitirmek, güven kırıcı bir şey yapmasıyla olur herhalde. Özellikle yalan söyleyip, sonra da pişkin pişkin davranıyorsa… O noktada ciddiye alamam artık. Herkes hata yapar ama samimiyet bitmişse bende de saygı kalmaz.

En nefret ettiğim şeyler

- Yalan dolan

- Saygısızlık

- İhanet

- Ve iki yüzlülük

Yalan söylüyor iki yüzlülük yapıyor ve verdiği sözü tutmuyorsa o insan benim gözümde tamamen saygısını kaybeder